دسته: مولانا

شماره 359   در این جو دل چو دولاب خرابست که هر سویی که گردد پیشش آبست   وگر تو پشت سوی آب داری به پیش روت آب اندر شتابست   چگونه جان برد سایه ز خورشید که جان او به دست آفتابست   اگر سایه کند گردن درازی رخ خورشید آن دم در نقابست…

شماره 358   نگار خوب شکربار چونست چراغ دیده و دیدار چونست   عجب آن غمزه غماز چونست عجب آن طره طرار چونست   عجب آن شهره بازار خوبی عجب آن رونق گلزار چونست   دلم از مهر در ماتم نشسته‌ست عجب در مهر دل دلدار چونست   ز لطف خویش یارم خواند آن یار…

شماره 357   چو آن کان کرم ما را شکارست به هر دم هدیه ما را ده هزارست   که ما را نردبان زرین و سیمین نهد چون قصد ما بر بام یارست   بلادری‌ست در عالم نهانی که بر ما گنج و بر بیگانه مارست   به پیش ما خزینه سیم مشمر که ما…