دسته: مولانا

شماره 383   هین که گردن سست کردی کو کبابت کو شرابت هین که بس تاریک رویی ای گرفته آفتابت   یاد داری که ز مستی با خرد استیزه بستی چون کلیدش را شکستی از کی باشد فتح بابت   در غم شیرین نجوشی لاجرم سرکه فروشی آب حیوان را ببستی لاجرم رفتست آبت  …

شماره 382   ای از کرم تو کار ما راست هر جای که خرمی‌ست ما راست   عاشق به جهان چه غصه دارد تا جام شراب وصل برجاست   هر باد چغانه‌ای گرفته کو منتظر اشارت ماست   هر آب چو پرده دار گشته اندر پس پرده طرفه بت‌هاست   هر بلبل مست بر نهالی…

شماره 381   آن ره که بیامدم کدامست تا بازروم که کار خامست   یک لحظه ز کوی یار دوری در مذهب عاشقان حرامست   اندر همه ده اگر کسی هست والله که اشارتی تمامست   صعوه ز کجا رهد که سیمرغ پابسته این شگرف دامست   آواره دلا میا بدین سو آن جا بنشین…