دسته: مولانا

شماره 395   عشق اندر فضل و علم و دفتر و اوراق نیست هر چه گفت و گوی خلق آن ره ره عشاق نیست   شاخ عشق اندر ازل دان بیخ عشق اندر ابد این شجر را تکیه بر عرش و ثری و ساق نیست   عقل را معزول کردیم و هوا را حد زدیم…

شماره 394   چشمه‌ای خواهم که از وی جمله را افزایش است دلبری خواهم که از وی مرده را آسایش است   بنده بحر محیطم کز محیطی برتر است سنگ و گوهر هر دو را از فضل او بخشایش است   باغ و طاووسند هر یک از جمالش بانصیب زاغ را خالی ندارد گر چه…

شماره 393   جمع باشید ای حریفان زانک وقت خواب نیست هر حریفی کو بخسبد والله از اصحاب نیست   روی بستان را نبیند راه بستان گم کند هر که او گردان و نالان شیوه دولاب نیست   ای بجسته کام دل اندر جهان آب و گل می‌دوانی سوی آن جو کاندر آن جو آب…