دسته: غزل

غزل شماره 96   لب را تو به هر بوسه و هر لوت میالا تا از لب دلدار شود مست و شکرخا   تا از لب تو بوی لب غیر نیاید تا عشق مجرد شود و صافی و یکتا   آن لب که بود کون خری بوسه گه او کی یابد آن لب شکربوس مسیحا…

غزل شماره 95     زهی عشق زهی عشق که ما راست خدایا چه نغزست و چه خوبست و چه زیباست خدایا   چه گرمیم چه گرمیم از این عشق چو خورشید چه پنهان و چه پنهان و چه پیداست خدایا   زهی ماه زهی ماه زهی باده همراه که جان را و جهان را…

غزل شماره 94   زهی عشق زهی عشق که ما راست خدایا چه نغزست و چه خوبست چه زیباست خدایا   از آن آب حیاتست که ما چرخ زنانیم نه از کف و نه از نای نه دف‌هاست خدایا   یقین گشت که آن شاه در این عرس نهانست که اسباب شکرریز مهیاست خدایا  …