دسته: غزل

غزل شماره 130   بیدار کنید مستیان را از بهر نبیذ همچو جان را   ای ساقی باده بقایی از خم قدیم گیر آن را   بر راه گلو گذر ندارد لیکن بگشاید او زبان را   جان را تو چو مشک ساز ساقی آن جان شریف غیب دان را   پس جانب آن صبوحیان…

غزل شماره 129   مشکن دل مرد مشتری را بگذار ره ستمگری را   رحم آر مها که در شریعت قربان نکنند لاغری را   مخمور توام به دست من ده آن جام شراب گوهری را   پندی بده و به صلح آور آن چشم خمار عبهری را   فرمای به هندوان جادو کز حد…

غزل شماره 128   ما را سفری فتاد بی‌ما آن جا دل ما گشاد بی‌ما   آن مه که ز ما نهان همی‌شد رخ بر رخ ما نهاد بی‌ما   چون در غم دوست جان بدادیم ما را غم او بزاد بی‌ما   ماییم همیشه مست بی‌می ماییم همیشه شاد بی‌ما   ما را مکنید…