دسته: غزل

شماره 299   یا وصال یار باید یا حریفان را شراب چونک دریا دست ندهد پای نه در جوی آب   آن حریفان چو جان و باقیان جاودان در لطافت همچو آب و در سخاوت چون سحاب   همرهان آب حیوان خضریان آسمان زندگی هر عمارت گنج‌های هر خراب   آب یار نور آمد این…

شماره 298   آه از این زشتان که مه رو می‌نمایند از نقاب از درون سو کاه تاب و از برون سو ماهتاب   چنگ دجال از درون و رنگ ابدال از برون دام دزدان در ضمیر و رمز شاهان در خطاب   عاشق چادر مباش و خر مران در آب و گل تا نمانی…

شماره 297   ای در غم تو به سوز و یارب بگریسته آسمان همه شب   گر چرخ بگرید و بخندد آن جذبه خاک باشد اغلب   از بس که بریخت اشک بر خاک شد خاک ز اشک او مطیب   از گریه آسمان درآمد صد باغ به خنده مذهب   من بودم و چرخ…