دسته: غزل

شماره 302   در هوایت بی‌قرارم روز و شب سر ز پایت برندارم روز و شب   روز و شب را همچو خود مجنون کنم روز و شب را کی گذارم روز و شب   جان و دل از عاشقان می‌خواستند جان و دل را می‌سپارم روز و شب   تا نیابم آن چه در…

شماره 301   هله صدر و بدر عالم منشین مخسب امشب که براق بر در آمد فاذا فرغت فانصب   چو طریق بسته بودست و طمع گسسته بودست تو برآ بر آسمان‌ها بگشا طریق و مذهب   نفسی فلک نیاید دو هزار در گشاید چو امیر خاص اقرا به دعا گشاید آن لب   سوی…

شماره 300   کو همه لطف که در روی تو دیدم همه شب وان حدیث چو شکر کز تو شنیدم همه شب   گر چه از شمع تو می‌سوخت چو پروانه دلم گرد شمع رخ خوب تو پریدم همه شب   شب به پیش رخ چون ماه تو چادر می‌بست من چو مه چادر شب…