دسته: شهریار

۶۴ ‫از بانگ گوسفند و بز و برّه و سگان سحر تئزدن ناخیرچیلار گَلَردى ‫غوغا به پاست صبحدمان ، آمده شبان ‫قوْیون-قوزى دام باجادا مَلَردى ‫در بندِ شیر خوارة خود هست عمّه جان ‫عمّه جانیم کؤرپه لرین بَلَردى ‫بیرون زند ز روزنه دود تَنورها ‫تندیرلرین قوْزاناردى توْسیسى ‫از نانِ گرم و تازه دَمَد خوش بَخورها…

۶۵ پرواز دسته دستة زیبا کبوتران ‫گؤیرچینلر دسته قالخیب ، اوچاللار ‫گویى گشاده پردة زرّین در آسمان ‫گوْن ساچاندا ، قیزیل پرده آچاللار ‫در نور ، باز و بسته شود پرده هر زمان ‫قیزیل پرده آچیب ، ییغیب ، قاچاللار در اوج آفتاب نگر بر جلال کوه ‫گوْن اوجالیب ، آرتارداغین جلالى ‫زیبا شود جمال…

۶۶ گر کاروان گذر کند از برفِ پشت کوه ‫حیدربابا ، قارلى داغلار آشاندا ‫شب راه گم کند به سرازیرى ، آن گروه ‫گئجه کروان یوْلون آزیب ، چاشاندا ‫باشم به هر کجاى ، ز ایرانِ پُرشُکوه ‫من هارداسام ، تهراندا یا کاشاندا ‫چشمم بیابد اینکه کجا هست کاروان ‫اوزاقلاردان گؤزوم سئچر اوْنلارى ‫آید خیال…