دسته: گلستان

خحکایت بیست و دوم   چو بینی که در سپاه دشمن تفرقه افتاده است تو جمع باش و گر جمع شوند از پریشانی اندیشه کن   وگر بینی که با هم یک زبان اند کمان را زه کن و بر باره بر سنگ

حکایت بیست و سوم     سر مار بدست دشمن بکوب که از احدی الحسنیین خالی نباشد اگر این غالب آمد مار کشتی و گر آن از دشمن رستی

حکایت بیست و چهارم   خبری که دانی که دلی بیازارد تو خاموش تا دیگری بیارد   بلبلا مژده بهار بیار خبر بد به بوم باز گذار