دسته: غزل

غزل    ۴۶۸   که برد به نزد شاهان ز من گدا پيامی که به کوی می فروشان دو هزار جم به جامی   شده‌ام خراب و بدنام و هنوز اميدوارم که به همت عزيزان برسم به نيک نامی   تو که کيميافروشی نظری به قلب ما کن که بضاعتی نداريم و فکنده‌ايم دامی   عجب…

غزل    ۳۲۶   در نهانخانه عشرت صنمی خوش دارم کز سر زلف و رخش نعل در آتش دارم   عاشق و رندم و ميخواره به آواز بلند وين همه منصب از آن حور پريوش دارم   گر تو زين دست مرا بی سر و سامان داری من به آه سحرت زلف مشوش دارم   گر…

غزل    ۳۲۵   گر دست دهد خاک کف پای نگارم بر لوح بصر خط غباری بنگارم   بر بوی کنار تو شدم غرق و اميد است از موج سرشکم که رساند به کنارم   پروانه او گر رسدم در طلب جان چون شمع همان دم به دمی جان بسپارم   امروز مکش سر ز وفای…