دسته: امام خمینی (ره)

دریای فنا     کاش، روزی به سر کوی توام منزل بود که در آن شادی و اندوه، مراد دل بود   کاش، از حلقه زلفت، گرهی در کف بود که گره بازکن عقده هر مشکل بود   دوش کز هجر تو دلْ حالت ظلمتکده داشت یاد تو، شمع فروزنده آن محفل بود   دوستان…

سایه لطف     بوی گل آید از چمن، گویی که یار آنجا بود در باغ جشنی  دلپسند از یاد او، بر پا بود   بر هر دیاری بگذری، بر هر گروهی بنگری با صد زبان، با صد بیان، در ذکر او غوغا بود   آن سرو دل آرای من، آن روح جان افزای من…

پرده‌نشین     این قافله از صبح ازل، سوی تو رانند تا شام ابد نیز به سوی تو روانند   سرگشته و حیران، همه در عشق تو غرقند دلسوخته، هر ناحیه بی تاب و توانند   بگشای نقاب از رُخ و بنمای جمالت تا فاش شود آنچه همه در پی آنند   ای پرده نشین…