دسته: شعرا
-
۵۶
۵۶ مجدالسّادات خندة خوش مى زند چو باغ مجدالسّادات گوْلردى باغلارکیمى چون ابر کوهسار بغُرّد به باغ و راغ گوْروْلدردى بولوتلى داغلارکیمى حرفش زلال و روشن چون روغن چراغ سؤز آغزیندا اریردى یاغلارکیمى با جَبهتِ گشاده ، خردمند دیه بود آلنى آچیق ، یاخشى درین قاناردى چشمان سبز او به زمرّد شبیه بود یاشیل گؤزلر…
-
۵۷
۵۷ آن سفره هاى باز پدر یاد کردنى است منیم آتام سفره لى بیر کیشییدى آن یاریش به ایل من انشا کردنى است ائل الیندن توتماق اوْنون ایشییدى روحش به یاد نیکى او شاد کردنى است گؤزللرین آخره قالمیشییدى وارونه گشت بعدِ پدر کار روزگار اوْننان سوْرا دؤنرگه لر دؤنوْبلر خاموش شد چراغ محبت در…
-
۵۸
۵۸ بشنو ز میرصالح و دیوانه بازیش میرصالحین دلى سوْلوق ائتمه سى سید عزیز و شاخسى و سرفرازیش میر عزیزین شیرین شاخسِى گئتمه سى میرممّد و نشستن و آن صحنه سازیش میرممّدین قورولماسى ، بیتمه سى امروز گفتنم همه افسانه است و لاف ایندى دئسک ، احوالاتدى ، ناغیلدى بگذشت و رفت و گم شد…