دسته: شعرا

ششم   ای ساقیان مشفق سودا فزود سودا این زرد چهرگان را حمرا دهید حمرا   ای میر ساقیانم ای دستگیر جانم هنگام کار آمد مردانه باش مولا   ای عقل و روح مستت آن چیست در دو دستت پیش‌آر و در میان نه، پنهان مدار جانا   ای چرخ بی‌قرارت وی عقل در خمارت…

هفتم   مستی و عاشقی و جوانی و یار ما نوروز و نوبهار و حمل می‌زند صلا   هرگز ندیده چشم جهان این چنین بهار می‌روید از زمین و ز کهسار کیمیا   پهلوی هر درخت یکی حور نیکبخت دزدیده می‌نماید اگر محرمی لقا   اشکوفه می‌خورد ز می روح طاس طاس بنگر بسوی او…

هشتم   بلبل سرمست برای خدا مجلس گل بین و به منبر برآ   هین به غنیمت شمر این روز چند زانک ندارد گل رعنا وفا   ای دم تو قوت عروسان باغ فصل بهارست بزن الصلا   جان من و جان ترا پیش ازین سابقهٔ بود که گشت آشنا   الفت امروز ازان سابقه‌ست…