دسته: مولانا

شماره 40   طوق جنون سلسله شد باز مکن سلسله را لابه گری می‌کنمت راه تو زن قافله را   مست و خوش و شاد توام حامله داد توام حامله گر بار نهد جرم منه حامله را   هیچ فلک دفع کند از سر خود دور سفر هیچ زمین دفع کند از تن خود زلزله…

شماره 39   آه که آن صدر سرا می‌ندهد بار مرا می‌نکند محرم جان محرم اسرار مرا   نغزی و خوبی و فرش آتش تیز نظرش پرسش همچون شکرش کرد گرفتار مرا   گفت مرا مهر تو کو رنگ تو کو فر تو کو رنگ کجا ماند و بو ساعت دیدار مرا   غرقه جوی…

شماره 38   رستم از این نفس و هوا زنده بلا مرده بلا زنده و مرده وطنم نیست به جز فضل خدا   رستم از این بیت و غزل ای شه و سلطان ازل مفتعلن مفتعلن مفتعلن کشت مرا   قافیه و مغلطه را گو همه سیلاب ببر پوست بود پوست بود درخور مغز شعرا…