دسته: مولانا

غزل شماره 106   مرا حلوا هوس کردست حلوا میفکن وعده حلوا به فردا   دل و جانم بدان حلواست پیوست که صوفی را صفا آرد نه صفرا   زهی حلوای گرم و چرب و شیرین که هر دم می‌رسد بویش ز بالا   دهانی بسته حلوا خور چو انجیر ز دل خور هیچ دست…

غزل شماره 105   چو او باشد دل دلسوز ما را چه باشد شب چه باشد روز ما را   که خورشید ار فروشد ار برآمد بس است این جان جان افروز ما را   تو مادرمرده را شیون میاموز که استادست عشق آموز ما را   مدوزان خرقه ما را مدران نشاید شیخ خرقه…

غزل شماره 104   خبر کن ای ستاره یار ما را که دریابد دل خون خوار ما را   خبر کن آن طبیب عاشقان را که تا شربت دهد بیمار ما را   بگو شکرفروش شکرین را که تا رونق دهد بازار ما را   اگر در سر بگردانی دل خود نه دشمن بشنود اسرار…