دسته: غزل

شماره 516 بازرسیدیم ز میخانه مست بازرهیدیم ز بالا و پست   جمله مستان خوش و رقصان شدند دست زنید ای صنمان دست دست   ماهی و دریا همه مستی کنند چونک سر زلف تو افتاده شست   زیر و زبر گشت خرابات ما خنب نگون گشت و قرابه شکست   پیر خرابات چو آن…

شماره 515 خانه دل باز کبوتر گرفت مشغله و بقر بقو درگرفت   غلغل مستان چو به گردون رسید کرکس زرین فلک پر گرفت   بوطربون گشت مه و مشتری زهره مطرب طرب از سر گرفت   خالق ارواح ز آب و ز گل آینه‌ای کرد و برابر گرفت   ز آینه صد نقش شد…

شماره 514 قصد سرم داری خنجر به مشت خوشتر از این نیز توانیم کشت   برگ گل از لطف تو نرمی بیافت بر مثل خار چرایی درشت   تیغ زدی بر سرم ای آفتاب تا شدم از تیغ تو من گرم پشت   تیغ حجابست رها کن حجاب بر رخ من گرم بزن یک دو…