دسته: غزل

شماره 12   ای نوبهار عاشقان داری خبر از یار ما ای از تو آبستن چمن و ای از تو خندان باغ‌ها   ای بادهای خوش نفس عشاق را فریادرس ای پاکتر از جان و جا آخر کجا بودی کجا   ای فتنه روم و حبش حیران شدم کاین بوی خوش پیراهن یوسف بود یا…

شماره 11   ای طوطی عیسی نفس وی بلبل شیرین نوا هین زهره را کالیوه کن زان نغمه‌های جان فزا   دعوی خوبی کن بیا تا صد عدو و آشنا با چهره‌ای چون زعفران با چشم تر آید گوا   غم جمله را نالان کند تا مرد و زن افغان کند که داد ده ما…

شماره 10   مهمان شاهم هر شبی بر خوان احسان و وفا مهمان صاحب دولتم که دولتش پاینده با   بر خوان شیران یک شبی بوزینه‌ای همراه شد استیزه رو گر نیستی او از کجا شیر از کجا   بنگر که از شمشیر شه در قهرمان خون می‌چکد آخر چه گستاخی است این والله خطا…