دسته: غزل

شماره 798 ننگ عالم شدن از بهر تو ننگی نبود با دل مرده دلان حاجت جنگی نبود   عشق شیرینی جانست و همه چاشنی است چاشنی و مزه را صورت و رنگی نبود   عشق شاخیست ز دریا که درآید در دل جای دریا و گهر سینه تنگی نبود   ساحل نفس رها کن به…

شماره 797 ز اول روز که مخموری مستان باشد شیخ را ساغر جان در کف دستان باشد   پیش او ذره صفت هر سحری رقص کنیم این چنین عادت خورشیدپرستان باشد   تا ابد این رخ خورشید سحر در سحرست تا دل سنگ از او لعل بدخشان باشد   ای صلاح دل و دین تو…

شماره 796 وای آن دل که بدو از تو نشانی نرسد مرده آن تن که بدو مژده جانی نرسد   سیه آن روز که بی‌نور جمالت گذرد هیچ از مطبخ تو کاسه و خوانی نرسد   وای آن دل که ز عشق تو در آتش نرود همچو زر خرج شود هیچ به کانی نرسد  …