دسته: غزل

شماره 245   از برای صلاح مجنون را بازخوان ای حکیم افسون را   از برای علاج بی‌خبری درج کن در نبیذ افیون را   چون نداری خلاص بی‌چون شو تا ببینی جمال بی‌چون را   دل پرخون ببین تو ای ساقی درده آن جام لعل چون خون را   زانک عقل از برای مادونی…

شماره 244   چه شدی گر تو همچون من شدییی عاشق ای فتا همه روز اندر آن جنون همه شب اندر این بکا   ز دو چشمت خیال او نشدی یک دمی نهان که دو صد نور می‌رسد به دو دیده از آن لقا   ز رفیقان گسستیی ز جهان دست شستیی که مجرد شدم…

شماره 243   بگشا در بیا درآ که مبا عیش بی‌شما به حق چشم مست تو که تویی چشمه وفا   سخنم بسته می‌شود تو یکی زلف برگشا انا و الشمس و الضحی تلف الحب و الولا   انا فی العشق آیه فاقرونی علی الملا امه العشق فاعرجوا دونکم سلم الهوی   دیدمش مست می‌گذشت…