دسته: غزل

شماره 248   گوش من منتظر پیام تو را جان به جان جسته یک سلام تو را   در دلم خون شوق می‌جوشد منتظر بوی جوش جام تو را   ای ز شیرینی و دلاویزی دانه حاجت نبوده دام تو را   کرده شاهان نثار تاج و کمر مر قبای کمین غلام تو را  …

شماره 247   بانگ تسبیح بشنو از بالا پس تو هم سبح اسمه الاعلی   گل و سنبل چرد دلت چون یافت مرغزاری که اخرج المرعی   یعلم الجهر نقش این آهوست ناف مشکین او و مایخفی   نفس آهوان او چو رسید روح را سوی مرغزار هدی   تشنه را کی بود فراموشی چون…

شماره 246   صد دهل می‌زنند در دل ما بانگ آن بشنویم ما فردا   پنبه در گوش و موی در چشمست غم فردا و وسوسه سودا   آتش عشق زن در این پنبه همچو حلاج و همچو اهل صفا   آتش و پنبه را چه می‌داری این دو ضدند و ضد نکرد بقا  …