دسته: غزل

شماره 338   سماع از بهر جان بی‌قرارست سبک برجه چه جای انتظارست   مشین این جا تو با اندیشه خویش اگر مردی برو آن جا که یارست   مگو باشد که او ما را نخواهد که مرد تشنه را با این چه کارست   که پروانه نیندیشد ز آتش که جان عشق را اندیشه…

شماره 337   ببستی چشم یعنی وقت خواب است نه خوابت آن حریفان را جواب است   تو می‌دانی که ما چندان نپاییم ولیکن چشم مستت را شتاب است   جفا می‌کن جفاات جمله لطف است خطا می‌کن خطای تو صواب است   تو چشم آتشین در خواب می‌کن که ما را چشم و دل…

شماره 336   بده یک جام ای پیر خرابات مگو فردا که فی التأخیر آفات   به جای باده درده خون فرعون که آمد موسی جانم به میقات   شراب ما ز خون خصم باشد که شیران را ز صیادیست لذات   چه پرخونست پوز و پنجه شیر ز خون ما گرفتست این علامات  …