دسته: غزل

شماره 420 ذوق روی ترشش بین که ز صد قند گذشت گفت بس چند بود گفتمش از چند گذشت   چون چنین است صنم پند مده عاشق را آهن سرد چه کوبی که وی از پند گذشت   تو چه پرسیش که چونی و چگونه است دلت منزل عشق از آن حال که پرسند گذشت…

شماره 419 بوسه‌ای داد مرا دلبر عیار و برفت چه شدی چونک یکی داد بدادی شش و هفت   هر لبی را که ببوسید نشان‌ها دارد که ز شیرینی آن لب بشکافید و بکفت   یک نشان آنک ز سودای لب آب حیات هر زمانی بزند عشق هزار آتش و نفت   یک نشان دگر…

شماره 418 سر مپیچان و مجنبان که کنون نوبت توست بستان جام و درآشام که آن شربت توست   عدد ذره در این جو هوا عشاقند طرب و حالت ایشان مدد حالت توست   همگی پرده و پوشش ز پی باشش تو است جرس و طبل رحیل از جهت رحلت توست   هر که را…