دسته: شهریار

۵۵ ‫میر مصطفى و قامت و قدّ کشیده اش ‫میر مصطفا دایى ، اوجا بوْى بابا ‫آن ریش و هیکل چو تولستوى رسیده اش ‫هیکللى ،ساققاللى ، توْلستوْى بابا شکّر زلب بریزد و شادى ز دیده اش ‫ائیلردى یاس مجلسینى توْى بابا ‫او آبرو عزّت آن خشگناب بود ‫خشگنابین آبروسى ، اَردَمى ‫در مسجد و…

۵۶ ‫مجدالسّادات خندة خوش مى زند چو باغ ‫مجدالسّادات گوْلردى باغلارکیمى ‫چون ابر کوهسار بغُرّد به باغ و راغ ‫گوْروْلدردى بولوتلى داغلارکیمى ‫حرفش زلال و روشن چون روغن چراغ ‫سؤز آغزیندا اریردى یاغلارکیمى ‫با جَبهتِ گشاده ، خردمند دیه بود ‫آلنى آچیق ، یاخشى درین قاناردى ‫چشمان سبز او به زمرّد شبیه بود ‫یاشیل گؤزلر…

۵۷ آن سفره هاى باز پدر یاد کردنى است ‫منیم آتام سفره لى بیر کیشییدى ‫آن یاریش به ایل من انشا کردنى است ‫ائل الیندن توتماق اوْنون ایشییدى ‫روحش به یاد نیکى او شاد کردنى است ‫گؤزللرین آخره قالمیشییدى ‫وارونه گشت بعدِ پدر کار روزگار ‫اوْننان سوْرا دؤنرگه لر دؤنوْبلر ‫خاموش شد چراغ محبت در…