دسته: شهریار

۴۳ از ورزغان رسیده گلابى فروشِ ده ‫ورزغان نان آرموت ساتان گلنده ‫از بهر اوست این همه جوش و خروشِ ده ‫اوشاقلارین سسى دوْشردى کنده دنیاى دیگرى است خرید و فروش ده ‫بیزده بویاننان ائشیدیب ، بیلنده ‫ما هم شنیده سوى سبدها دویده ایم ‫شیللاق آتیب ، بیر قیشقریق سالاردیق ‫گندم بداده ایم و گلابى…

۴۴ ‫مهتاب بود و با تقى آن شب کنار رود ‫میرزاتاغى نان گئجه گئتدیک چایا من محو ماه و ماه در آن آب غرق بود ‫من باخیرام سئلده بوْغولموش آیا ‫زان سوى رود ، نور درخشید و هر دو زود ‫بیردن ایشیق دوْشدى اوْتاى باخچایا گفتیم آى گرگ ! و دویدیم سوى ده ‫اى واى…

۴۵ حیدربابا ، درخت تو شد سبز و سربلند ‫حیدربابا ، آغاجلارون اوجالدى لیک آن همه جوانِ تو شد پیر و دردمند ‫آمما حئییف ، جوانلارون قوْجالدى گشتند برّه هاى فربه تو لاغر و نژند ‫توْخلیلارون آریخلییب ، آجالدى ‫خورشید رفت و سایه بگسترد در جهان ‫کؤلگه دؤندى ، گوْن باتدى ، قاش قَرَلدى چشمانِ…