دسته: شهریار

۲۸ ‫با گریه خواستم که همان شب روم به بام ‫شال ایسته دیم منده ائوده آغلادیم شالى گرفته بستم و رفتم به وقتِ شام ‫بیر شال آلیب ، تئز بئلیمه باغلادیم ‫آویخته ز روزنة خانة غُلام ‫غلام گیله قاشدیم ، شالى ساللادیم جوراب بست و دیدمش آن شب ز روزنه ‫فاطمه خالا منه جوراب باغلادى…

۲۹ ‫در باغهاى میرزامحمد ز شاخسار ‫حیدربابا ، میرزَممدین باخچاسى ‫آلوچه هاى سبز وتُرش ، همچو گوشوار ‫باخچالارین تورشا-شیرین آلچاسى ‫وان چیدنى به تاقچه ها اندر آن دیار ‫گلینلرین دوْزمه لرى ، طاخچاسى ‫صف بسته اند و بر رفِ چشمم نشسته اند ‫هى دوْزوْلر گؤزلریمین رفینده صفها به خط خاطره ام خیمه بسته اند ‫خیمه…

۳۰ ‫نوروز را سرشتنِ گِلهایِ چون طلا ‫بایرام اوْلوب ، قیزیل پالچیق اَزَللر ‫با نقش آن طلا در و دیوار در جلا ‫ناققیش ووروب ، اوتاقلارى بَزَللر ‫هر چیدنى به تاقچه ها دور از او بلا ‫طاخچالارا دوْزمه لرى دوْزللر رنگ حنا و فَنْدُقة دست دختران ‫قیز-گلینین فندقچاسى ، حناسى ‫دلها ربوده از همه کس…