دسته: شهریار

  • ۱

    سلام بر حیدر بابا حیدر بابایه سلام ۱ ‫حیدربابا چو ابر شَخَد ، غُرّد آسمان ‫حیدربابا  ایلدیریملار شاخاندا ‫سیلابهاى تُند و خروشان شود روان سئللر  سولار شاققیلدییوب آخاندا ‫صف بسته دختران به تماشایش آن زمان ‫قیزلار اوْنا صف باغلییوب باخاندا ‫بر شوکت و تبار تو بادا سلام من ‫سلام اولسون شوْکتوْزه ائلوْزه ! ‫گاهى رَوَد…

  • ۲

    2 حیدربابا چو کبکِ تو پَرّد ز روى خاک ‫حیدربابا ، کهلیک لروْن اوچاندا خرگوشِ زیر بوته گُریزد هراسناک ‫کوْل دیبینن دوْشان قالخوب  قاچاندا ‫باغت به گُل نشسته و گُل کرده جامه چاک ‫باخچالارون چیچکلنوْب  آچاندا ‫ممکن اگر شود ز منِ خسته یاد کن ‫بیزدن ده بیر موْمکوْن اوْلسا یاد ائله ‫دلهاى غم گرفته ،…

  • ۳

    3 چون چارتاق را فِکنَد باد نوبهار ‫بایرام یئلى چارداخلارى ییخاندا ‫نوروزگُلى و قارچیچگى گردد آشکار ‫نوْروز گوْلى ، قارچیچکى چیخاندا بفشارد ابر پیرهن خود به مَرغزار آغ بولوتلار کؤینکلرین سیخاندا از ما هر آنکه یاد کند بى گزند باد ‫بیزدن ده بیر یاد ائلییه ن ساغ اوْلسون ‫گو : درد ما چو کوه بزرگ…