دسته: سعدی

حکایت شماره چهل و چهارم هر که را دشمن پیشست اگر نکشد دشمن خویشست

حکایت چهل و پنجم   کشتن بندیان تأمل اولی تر است به حکم آن که اختیار باقیست توان کشت و توان بخشید و گر بی تأمل کشته شود محتمل است که مصلحتی فوت شود که تدارک مثل آن ممتنع باشد نیک سهل است زنده بی جان کرد کشته را باز زنده نتوان کرد شرط عقلست…

حکایت چهل و ششم   حکيمي که با جهال درافتد بايد که توقع عزت ندارد، و اگر جاهلي بزبان آوري بر حکيمي غالب آيد عجب نيست که سنگيست که گوهر همي شکند نه عجب گر فرو رود نفسش عندليبي غراب همقفسش گر هنرمند ز اوباش جفائي بيند تا دل خويش نيازارد و درهم نشود سنگ…