دسته: سعدی

حکایت سی و پنجم بس قامت خوش که زیر چادر باشد چون باز کنی مادر مادر باشد

حکایت سی و ششم   اگر شبها همه قدر بودی، شب قدر بی قدر بودی   گر سنگ همه لعل بدخشان بودی پس قیمت لعل و سنگ یکسان بودی

حکایت سی و هفتم   نه هر که بصیرت نکوست سیرت زیبا دروست کار اندرون دارد نه پوست توان شناخت به یک روز در شمایل مرد که تا کجاش رسیده است پایگاه علوم ولی ز باطنش ایمن مباش و غره مشو که خبث نفس نگردد به سالها معلوم