دسته: حافظ

غزل    ۱۴۵   چه مستيست ندانم که رو به ما آورد که بود ساقی و اين باده از کجا آورد   تو نيز باده به چنگ آر و راه صحرا گير که مرغ نغمه سرا ساز خوش نوا آورد   دلا چو غنچه شکايت ز کار بسته مکن که باد صبح نسيم گره گشا آورد…

غزل    ۱۴۴   به سر جام جم آن گه نظر توانی کرد که خاک ميکده کحل بصر توانی کرد   مباش بی می و مطرب که زير طاق سپهر بدين ترانه غم از دل به در توانی کرد   گل مراد تو آن گه نقاب بگشايد که خدمتش چو نسيم سحر توانی کرد   گدايی…

غزل    ۱۴۳   سال‌ها دل طلب جام جم از ما می‌کرد وان چه خود داشت ز بيگانه تمنا می‌کرد   گوهری کز صدف کون و مکان بيرون است طلب از گمشدگان لب دريا می‌کرد   مشکل خويش بر پير مغان بردم دوش کو به تاييد نظر حل معما می‌کرد   ديدمش خرم و خندان قدح…