نویسنده: حامد امجدیان

غزل 277 دیوان حافظ 1_دلربایی همه آن نیست که عاشق بکشند خواجه آن است که باشد غم خدمتگارش 2_جای آن است که خون موج زند در دل لعل زین تغابن که خزف می‌شکند بازارش 3_بلبل از فیض گل آموخت سخن ور نه نبود این همه قول و غزل تعبیه در منقارش 4_ای که در کوچه…

قصابی در حال کوبیدن ساطور بر استخوان گوسفند بود که تراشه ای از استخوان پرید گوشه چشمش. ساطور را گذاشت و ران گوشت را برداشت و به نزد طبیب رفت و ران گوشت را به او داد و خواست که چشمش را مداوا کند. طبیب ران گوشت را دید طمع او را برداشت و فکر…