۱۷۳. از یکی آتش برآوردم تو را

غزل شماره 173

در میان عاشقان عاقل مبا

خاصه اندر عشق این لعلین قبا

 

دور بادا عاقلان از عاشقان

دور بادا بوی گلخن از صبا

 

گر درآید عاقلی گو راه نیست

ور درآید عاشقی صد مرحبا

 

مجلس ایثار و عقل سخت گیر

صرفه اندر عاشقی باشد وبا

 

ننگ آید عشق را از نور عقل

بد بود پیری در ایام صبا

 

خانه بازآ عاشقا تو زوترک

عمر خود بی‌عاشقی باشد هبا

 

جان نگیرد شمس تبریزی به دست

دست بر دل نه برون رو قالبا


دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *