
یکی را گفتند: عالم بی عمل به چه ماند؟
گفت: به زنبور بی عسل.
زنبورِ درشتِ بیمروت را گوی
باری چو عسل نمیدهی نیش مزن
بازنویسی حکایت سعدی (عالم بیعمل) به زبان ساده و امروزی
سعدی در این حکایت کوتاه و پرمعنا، به یکی از مهمترین نکات اخلاقی دربارهٔ **علم و عمل** اشاره میکند. او میگوید که عالمی که به علم خود عمل نمیکند، مانند زنبوری است که عسل نمیدهد، اما نیش میزند. یعنی از علم او نه سودی به دیگران میرسد و نه به خودش؛ بلکه ممکن است با رفتار نادرست، به دیگران آسیب هم بزند.
سعدی سپس با طنزی ظریف، به این زنبور بیمروت خطاب میکند که اگر نمیتوانی عسل بدهی (نفع برسانی)، لااقل نیش نزن (آسیب نرسان). این حکایت، دعوتی است به دانشمندان و اهل علم که علم خود را به عمل بیارایند و از آن برای خدمت به مردم استفاده کنند، نه اینکه با رفتار نادرست خود، آبروی علم را ببرند.
نتیجه اخلاقی حکایت:
– علم بیعمل، نه تنها سودی ندارد، بلکه ممکن است آسیبرسان باشد.
– عالم باید مانند زنبور عسل، با علم خود به مردم نفع برساند، نه اینکه با رفتار بد، آنها را برنجاند.
– اگر نمیتوانی به دیگران سود برسانی، لااقل به آنان آسیب نرسان.
– عالمی که به علم خود عمل نمیکند، نزد خدا و مردم بیارزش است.
– علم، وقتی ارزش دارد که به عمل تبدیل شود و در خدمت بشر باشد.
– از دانش خود برای اصلاح خود و دیگران استفاده کن، نه برای خودنمایی و آزار.
💡 برای شنیدن روایت صوتی این حکایت و صدها حکایت دیگر از سعدی، مولانا، عطار و پروین اعتصامی، به همراه اجرای زیبای موسیقی اصیل ایرانی، اپلیکیشن نینوایان را نصب کنید و دنیای هنر را به گوش خود بسپارید.
دیدگاهتان را بنویسید