متن حکایت

 

اي طالب روزي بنشين که بخوري و اي مطلوب اجل مرو که جان نبري

 

جهد رزق ار کني وگر نکني

برساند خداي عزوجل

 

ور روي در دهان شير و پلنگ

نخوردندت مگر بروز اجل


دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *