
از نفس پرور هنروری نیاید و بی هنر سروری را نشاید.
مکن رحم بر گاو بسیاربار
که بسیارخسب است و بسیارخوار
چو گاو ار همی بایدت فربهی
چو خر تن به جور کسان در دهی
بازنویسی حکایت سعدی (نکوهش تنبلی و پرخوری) به زبان ساده و امروزی
سعدی در این حکایت کوتاه، به نکوهش تنبلی، پرخوری و آسایشطلبی میپردازد و مردم را به تلاش، کوشش و هنرمندی دعوت میکند. او میگوید که انسان اگر به تنپروری و راحتطلبی عادت کند، هرگز به هنر و مهارتی دست نمییابد و کسی که بیهنر باشد، شایستگی رهبری و سروری ندارد.
سعدی سپس با تشبیه زیبایی، انسانهای تنبل و پرخور را به گاوِ بارکش تشبیه میکند که فقط میخورد و میخوابد و هیچ هنری ندارد. او میگوید که اگر میخواهی مانند این گاوها، فقط به فکر شکم و راحتی باشی، باید مانند خر، تن به ذلت و ستم بدهی و زیر بار دیگران بروی.
این حکایت، دعوتی است به تلاش، کوشش، هنرمندی و عزت نفس. انسان باید با زحمت و کوشش، هنر و مهارتی بیاموزد تا شایستگی بزرگمنشی و سروری پیدا کند.
نتیجه اخلاقی حکایت:
– تنپروری و راحتطلبی، دشمن هنر و کمال است.
– انسان بیهنر، شایستگی سروری و بزرگمنشی ندارد.
– پرخوری و تنبلی، انسان را به مرتبهٔ حیوانات تنزل میدهد.
– عزت و بزرگمنشی، در گرو تلاش، کوشش و هنرمندی است.
– کسی که فقط به فکر خوردن و خوابیدن است، ذلیل و خوار میشود.
– انسان باید با هنر و مهارت، عزت و جایگاه خود را بسازد.
💡 برای شنیدن روایت صوتی این حکایت و صدها حکایت دیگر از سعدی، مولانا، عطار و پروین اعتصامی، به همراه اجرای زیبای موسیقی اصیل ایرانی، اپلیکیشن نینوایان را نصب کنید و دنیای هنر را به گوش خود بسپارید.
دیدگاهتان را بنویسید