تو را عادت ای پادشه حق رَوی است،

دل مرد حق‌گوی از اینجا قوی است

 

نگین خصلتی دارد ای نیک‌بخت،

که در موم گیرد، نه در سنگ سخت!

 

عجب نیست گر ظالم از من به جان

برنجد، که دزد است و من پاسبان

 

تو هم پاسبانی به انصاف و داد،

که حفظ خدا پاسبان تو باد

 


دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *