دسته: نهج البلاغه
-
حکمت ۲۶۲ نهج البلاغه: نکوهش یاری نکردن حق
نکوهش یاری نکردن حق گويند حارث بن حوط نزد او آمد و گفت: آيا پندارى كه من اصحاب جمل را گمراه مى پندارم؟ على (ع) در پاسخ او فرمود: اى حارث، تو به پايين نگريسته اى و به بالا ننگريسته اى، از اين رو حيران و سرگردان مانده اى. تو حق را نشناخته اى…
-
حکمت ۲۶۳ نهج البلاغه: مشکل همنشینى با سلاطین
مشکل همنشینى با سلاطین و فرمود (ع): همنشين سلطان چون كسى است كه بر شير سوار شده، مردم به مقام او غبطه مى خورند و او خود بهتر از هر كس مى داند كه در كجا نشسته است. قرب سلطان است از آن قرب، الحذر! امام عليه السلام در اين كلام حكيمانه اشاره…
-
حکمت ۲۶۴ نهج البلاغه: نیکى به بازماندگان دیگران
نیکى به بازماندگان دیگران و فرمود (ع): به بازماندگان ديگران نيكى كنيد تا بازماندگانتان را پاس دارند. خوشرفتارى با بازماندگان مسلمين: امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانه به آثار مثبت نيكوكارى درباره بازماندگان مسلمين اشاره مى كند و مى فرمايد: «با بازماندگان ديگران خوشرفتارى كنيد تا با بازماندگان شما همينگونه رفتار كنند»؛…