دسته: نهج البلاغه
-
حکمت ۱۰۷ نهج البلاغه: نکوهش عالم بی عمل
نکوهش عالم بی عمل و فرمود (ع): چه بسا عالمى را كه جهلش از پاى در آورد و حال آنكه، علمش با او بود و سودش نكرد. عالم جاهل منش: در اين گفتار حكيمانه و كوتاه و پرمعنا امام به عالمان بى عمل و آلوده به رذائل اخلاقى اشاره كرده مى فرمايد: «چه…
-
حکمت ۱۰۸ نهج البلاغه: جلوگیری از افراط و تفریط قلب
جلوگیری از افراط و تفریط قلب و فرمود (ع): به رگ دل انسان، پاره گوشتى آويخته است كه از شگفت ترين چيزهاست و آن قلب اوست كه در آن مايه هايى از حكمت است و مايه هايى ضد آن و خلاف آن. هرگاه اميدوارى به او روى آورد، آزمندى خوارش مى سازد و اگر…
-
حکمت ۱۰۹ نهج البلاغه: دوری اهل بیت از افراط و تفریط
دوری اهل بیت از افراط و تفریط و فرمود (ع): ما همانند آن پشتى ميانى، حد وسط هستيم، كه هر كه نرسيده بايد خود را برساند و هر كه از ما در گذرد، بايد كه به ما باز گردد. ما از افراط و تفريط دوريم: امام(علیه السلام) در این گفتار حکیمانه، موقف خود…