دسته: نهج البلاغه
-
حکمت ۶۲ نهج البلاغه: پاسخی نکوتر به نیکی دیگران
پاسخی نکوتر به نیکی دیگران و فرمود (ع): چون تو را درود گفتند، در پاسخ، درودى بهتر گوى و چون دستى از سر احسان به سوى تو دراز شد، به احسانى بيشتر، پاداشش ده و فضيلت از آن كسى است كه آغاز كرده است. پاداش برتر: امام(علیه السلام) در این کلام حکمت آمیز…
-
حکمت ۶۳ نهج البلاغه: اهمیت شفاعت
اهمیت شفاعت و فرمود (ع): شفاعت كننده، براى كسى كه طالب چيزى است، چونان بال است براى پرنده. نقش شفاعت كننده: امام(عليه السلام) در اين جمله كوتاه و پرمعنا اشاره به اهميت شفاعت كرده مى فرمايد: «شفاعت كننده بال و پَرِ طلب كننده است»; (الشَّفِيعُ جَنَاحُ الطَّالِبِ). شفاعت بر دو گونه است: تكوينى…
-
حکمت ۶۴ نهج البلاغه: غفلت از گذر عمر
غفلت از گذر عمر و فرمود (ع): مردم دنيا چون كاروانيانى هستند كه مى برندشان و آنها در خواب اند. سوارانى در خواب! امام(عليه السلام) در اين كلام حكيمانه تشبيه جالبى درباره غافلان اهل دنيا دارد مى فرمايد: «اهل دنيا همچون كاروانيانى هستند كه آنان را به سوى مقصدى مى برند و…