دسته: نهج البلاغه
-
حکمت ۳۳۰ نهج البلاغه: معصیت نکردن خدا، با نعمتهای خدا
معصیت نکردن خدا، با نعمتهای خدا با نعمتهايش او را معصيت مكن: امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانه به نكته مهمى اشاره مى كند و آن اينكه «انسان در برابر نعمتهايى كه خداوند به وى داده كمترين وظيفه اش اين است كه نعمتهايش را وسيله معصيت او قرار ندهد»؛ (أَقَلُّ مَا يَلْزَمُكُمْ…
-
حکمت ۳۳۱ نهج البلاغه: اطاعت خدا، ویژگی زیرکان
نهج البلاغه: اطاعت خدا، ویژگی زیرکان غنيمت زيركان: امام علیه السلام در اين كلام نورانى مقايسه اى ميان هوشمندان مطيع و عاجزان بدكار كرده و مى فرمايد: «خداوند سبحان طاعت خود را غنيمت زيركان قرار داده هنگامى كه افراد ناتوان (و هوسباز) كوتاهى مى كنند»؛ (إِنَّ اللّهَ سُبْحَانَهُ جَعَلَ الطَّاعَةَ غَنِيمَةَ الاَْكْيَاسِ عِنْدَ تَفْرِيطِ…
-
حکمت ۳۳۲ نهج البلاغه: اهمیت وجود حاکم و حکومت
اهمیت وجود حاکم و حکومت نقش سلطان عادل: امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانه به نكته مهمى اشاره دارد و مى فرمايد: «سلطان (عادل) پاسدار الهى در زمين اوست»؛ (السُّلْطَانُ وَزَعَةُ آللّهِ فِي أَرْضِهِ). اشاره به اينكه وجود قوانين و دستورات الهى به تنهايى براى جلوگيرى از نافرمانى ها و گناهان و…