دسته: میر رضی الدین آرتیمانی

در مدح مولای متقیان   دگر چه شد که دلم بر کشید ناله زار دگر چه رفت که سر نیست در غم دستار صبا چه گفت به بلبل زبیوفائی گل که همچو اخگر آتش فشان شد از منقار مگر که یار شکسته است ساغر پیمان مگر که دوست گذشتست از سر اقرار فغان ز دست…

کوی عشق   در خرابات مجانین کن گذر تا ببینی رسم و آئین دگر عادت اینجا ترک رسم و عادت است رسم، اینجا ترک جان و ترک سر کوی عشق است این و در وی صد بلا راه عشق است این و در وی صد خطر حضرت عشق است اینجا باش باش سر مده اینجا…

غزل شمارهٔ ۹۰ چند دلهای مبتلا شکنی دلفریبی، تو دل چرا شکنی چند پیوند جان ما گسلی چند پیمان و عهد ما شکنی پا نیارم کشید از سر کوی گر سرم را هزار جا شکنی شکنی گر دل رضی سهل است تو که جام جهـٰان نما شکنی