دسته: غزل

شماره 645 بار دگر آن آب به دولاب درآمد وان چرخه گردنده در اشتاب درآمد   بار دگر آن جان پر از آتش و از آب در لرزه چو خورشید و چو سیماب درآمد   بار دگر آن صورت پنهانی عالم از روزن جان دوش چو مهتاب درآمد   خورشید که می‌درد از او مشرق…

شماره 644 تا نقش تو در سینه ما خانه نشین شد هر جا که نشینیم چو فردوس برین شد   آن فکر و خیالات چو یأجوج و چو مأجوج هر یک چو رخ حوری و چون لعبت چین شد   آن نقش که مرد و زن از او نوحه کنانند گر بئس قرین بود کنون…

شماره 643 در کوی خرابات مرا عشق کشان کرد آن دلبر عیار مرا دید نشان کرد   من در پی آن دلبر عیار برفتم او روی خود آن لحظه ز من باز نهان کرد   من در عجب افتادم از آن قطب یگانه کز یک نظرش جمله وجودم همه جان کرد   ناگاه یک آهو…