دسته: غزل

شماره 712 خوش باش که هر که راز داند داند که خوشی خوشی کشاند   شیرین چو شکر تو باش شاکر شاکر هر دم شکر ستاند   شکر از شکرست آستین پر تا بر سر شاکران فشاند   تلخش چو بنوشی و بخندی در ذات تو تلخیی نماند   گویی که چگونه‌ام خوشم من گویم…

شماره 711 امروز نگار ما نیامد آن دلبر و یار ما نیامد   آن گل که میان باغ جانست امشب به کنار ما نیامد   صحرا گیریم همچو آهو چون مشک تتار ما نیامد   ای رونق مطربان همین گو کان رونق کار ما نیامد   آرام مده تو نای و دف را کرام و…

شماره 710 آن شعله نور می‌خرامد وان فتنه حور می‌خرامد   شب جامه سپید کرد زیرا کان ماه ز دور می‌خرامد   مستان شبانه را بشارت ساقی به سحور می‌خرامد   جان را به مثال عود سوزیم کان کان بلور می‌خرامد   آن فتنه نگر که بار دیگر با صد شر و شور می‌خرامد  …