دسته: غزل

شماره 240   تو جان و جهانی کریما مرا چه جان و جهان از کجا تا کجا   که جان خود چه باشد بر عاشقان جهان خود چه باشد بر اولیا   نه بر پشت گاویست جمله زمین که در مرغزار تو دارد چرا   در آن کاروانی که کل زمین یکی گاوبارست و تو…

شماره 239   کرانی ندارد بیابان ما قراری ندارد دل و جان ما   جهان در جهان نقش و صورت گرفت کدامست از این نقش‌ها آن ما   چو در ره ببینی بریده سری که غلطان رود سوی میدان ما   از او پرس از او پرس اسرار ما کز او بشنوی سر پنهان ما…

شماره 238   هله ای کیا نفسی بیا در عیش را سره برگشا   این فلان چه شد آن فلان چه شد نبود مرا سر ماجرا   نهلد کسی سر زلف او نرهد دلی ز چنین لقا   نکند کسی ز خوشی سفر نرود کسی ز چنین سرا   بهل این همه بده آن قدح…