دسته: غزل

شماره 269   تعالوا بنا نصفوا نخلی التدللا و من لحظکم نجلی الفؤاد من الجلا   نعود الی صفو الرحیق بمجلس تدور بنا الکاسات تتلو علی الولا   رحیقا رقیقا صافیا متلالئا فنخلوا بها یوما و یوما علی الملا   شرابا اذا ما ینشر الریح طیبها تحن الیها الوحش من جانب الفلا   خوابی الحمیرا…

شماره 268   فدیتک یا ذا الوحی آیاته تتری تفسرها سرا و تکنی به جهرا   و انشرت امواتا و احییتهم بها فدیتک ما ادریک بالامر ما ادری   فعادوا سکاری فی صفاتک کلهم و ما طعموا ثما و لا شربوا خمرا   ولکن بریق القرب افنی عقولهم فسبحان من ارسی و سبحان من اسری…

شماره 267   قد اشرقت الدنیا من نور حمیانا البدر غدا ساقی و الکأس ثریانا   الصبوه ایمانی و الخلوه بستانی و المشجر ندمانی و الورد محیانا   من کان له عشق فالمجلس مثواه من کان له عقل ایاه و ایانا   من ضاق به دار او اعطشه نار تهدیه الی عین یسترجع ریانا  …