دسته: غزل

شماره 317   یار آمد به صلح ای اصحاب ما لکم قاعدین عند الباب   نوبت هجر و انتظار گذشت فادخلوا الدار یا اولی الالباب   آفتاب جمال سینه گشاد فاخلعوا فی شعاعه الاثواب   ادب عشق جمله بی‌ادبیست امه العشق عشقهم آداب   باده عشق ننگ و نام شکست لا رأسا تری و لا…

شماره 316   چونک درآییم به غوغای شب گرد برآریم ز دریای شب   خواب نخواهد بگریزد ز خواب آنک بدیدست تماشای شب   بس دل پرنور و بسی جان پاک مشتغل و بنده و مولای شب   شب تتق شاهد غیبی بود روز کجا باشد همتای شب   پیش تو شب هست چو دیگ…

شماره 315   چشم‌ها وا نمی‌شود از خواب چشم بگشا و جمع را دریاب   بنگر آخر که بی‌قرار شدست چشم در چشم خانه چون سیماب   گشت شب دیر و خلق افتادند چون ستاره میانه مهتاب   هم سیاهی و هم سپیدی چشم از می خواب هر دو گشت خراب   جمله اندیشه‌ها چو…