دسته: غزل

شماره 441 بنمای رخ که باغ و گلستانم آرزوست بگشای لب که قند فراوانم آرزوست   ای آفتاب حسن برون آ دمی ز ابر کآن چهره مشعشع تابانم آرزوست   بشنیدم از هوای تو آواز طبل باز باز آمدم که ساعد سلطانم آرزوست   گفتی ز ناز بیش مرنجان مرا برو آن گفتنت که بیش…

شماره 440 امروز شهر ما را صد رونق‌ست و جانست زیرا که شاه خوبان امروز در میانست   حیران چرا نباشد خندان چرا نباشد شهری که در میانش آن صارم زمانست   آن آفتاب خوبی چون بر زمین بتابد آن دم زمین خاکی بهتر ز آسمانست   بر چرخ سبزپوشان پر می‌زنند یعنی سلطان و…

شماره 439 بگذشت روز با تو جانا به صد سعادت افغان که گشت بی‌گه ترسم ز خیربادت   گویی مرا شبت خوش خوش کی به دست آتش آتش بود فراقت حقا و زان زیادت   عاشق به شب بمردی والله که جان نبردی الا خیال خوبت شب می‌کند عیادت   در گوش من بگفتی چیزی…