دسته: غزل

شماره 447 ای گل تو را اگر چه که رخسار نازکست رخ بر رخش مدار که آن یار نازکست   در دل مدار نیز که رخ بر رخش نهی کو سر دل بداند و دلدار نازکست   چون آرزو ز حد شد دزدیده سجده کن بسیار هم مکوش که بسیار نازکست   گر بیخودی ز…

شماره 446 گر چپ و راست طعنه و تشنیع بیهده‌ست از عشق برنگردد آن کس که دلشده‌ست   مه نور می‌فشاند و سگ بانگ می‌کند مه را چه جرم خاصیت سگ چنین بده‌ست   کوهست نیست که که به بادی ز جا رود آن گله پشه‌ست که بادیش ره زده‌ست   گر قاعده است این…

شماره 445 این طرفه آتشی که دمی برقرار نیست گر نزد یار باشد وگر نزد یار نیست   صورت چه پای دارد کو را ثبات نیست معنی چه دست گیرد چون آشکار نیست   عالم شکارگاه و خلایق همه شکار غیر نشانه‌ای ز امیر شکار نیست   هر سوی کار و بار که ما میر…