دسته: ترجیعات

سیزدهم پیکان آسمان که به اسرار ما درند ما را کشان کشان به سماوات می‌برند   روحانیان ز عرش رسیدند، بنگرید کز فر آفتاب سعادت، چه با فرند!   ما سایه‌وار در پی ایشان روان شویم تا سایها ز چشمهٔ خورشید برخورند   زیرا که آفتاب پرستند، سایها چون او مسافر آمد، اینها مسافرند  …

چهاردهم ای قد و بالای تو حسرت سرو بلند خنده نمی‌آیدت، بهر دل من بخند   ای ز تو عالم بجوش، لطف کن، ارزان فروش خندهٔ‌شیرین نوش راست بفرما، بچند؟   خنده زند آفتاب، گیرد عالم خضاب صدمه وصد آفتاب خنده ز تو می‌برند   لاله و گلبرگها، عکس تو آمد، مها نیشکر از قند…

پانزدهم ای یار گرم دار، و دلارام گرم دار پیش‌آ، به دست خویش سر بندگان بخار   خاک تویم و تشنهٔ آب و نبات تو در خاک خویش تخم سخا و وفا بکار   تا بردمد ز سینه و پهنای این زمین آن سبزهای نادر و گلهای پرنگار   وز هر چهی برآید از عکس…