دسته: مولانا

شماره 566 بتی کو زهره و مه را همه شب شیوه آموزد دو چشم او به جادویی دو چشم چرخ بردوزد   شما دل‌ها نگه دارید مسلمانان که من باری چنان آمیختم با او که دل با من نیامیزد   نخست از عشق او زادم به آخر دل بدو دادم چو میوه زاید از شاخی…

شماره 565 اگر صد همچو من گردد هلاک او را چه غم دارد که نی عاشق نمی‌یابد که نی دلخسته کم دارد   مرا گوید چرا چشمت رقیب روی من باشد بدان در پیش خورشیدش همی‌دارم که نم دارد   چو اسماعیل پیش او بنوشم زخم نیش او خلیلم را خریدارم چه گر قصد ستم…

شماره 564 همی‌بینیم ساقی را که گرد جام می‌گردد ز زر پخته بویی بر که سیم اندام می‌گردد   دگر دل دل نمی‌باشد دگر جان می‌نیارامد که آن ماه دل و جان‌ها به گرد بام می‌گردد   چو خرمن کرد ماه ما بر آن شد تا بسوزاند چو پخته کرد جان‌ها را به گرد خام…