دسته: مولانا

شماره 662 اگر عالم همه پرخار باشد دل عاشق همه گلزار باشد   وگر بی‌کار گردد چرخ گردون جهان عاشقان بر کار باشد   همه غمگین شوند و جان عاشق لطیف و خرم و عیار باشد   به عاشق ده تو هر جا شمع مرده‌ست که او را صد هزار انوار باشد   وگر تنهاست…

شماره 661 بیا ای زیرک و بر گول می‌خند بیا ای راه دان بر غول می‌خند   چو در سلطان بی‌علت رسیدی هلا بر علت و معلول می‌خند   اگر بر نفس نحسی دیو شد چیر برو بر خاذل و مخذول می‌خند   چو مرده مرده‌ای را کرد معزول تو خوش بر عازل و معزول…

شماره 660 نثرنا فی ربیع الوصل بالورد حنانینا فنعم الزوج و الفرد   ز رویت باغ و عبهر می‌توان کرد ز زلفت مشک و عنبر می‌توان کرد   ز روی زرد همچون زعفرانم جهانی را مزعفر می‌توان کرد   به یک دانه ز خرمنگاه ماهت فلک‌ها را مسخر می‌توان کرد   تو آن خضری که…